خرید بک لینک

و باز هم مسافرت هاي جاده اي


انگيزه هاي ساده و مقصدهاي تکراري


امسال دقيقاً به همون تاريخ پارسال تو جاده باز به مقصد پايتخت سفر ميکنم


باز تنها تو هواي گرگ و ميش ساعت 5 بعد از ظهر تو اين جاده و اتوبوس و هندزفري و


آهنگ و خوراکي هاي جورواجور و اين بار نه با يک ساک کوچيک، بلکه با يک چمدون!!!




حالا اصن چي شد که اين بار اونم با اين همه تدارکات ميرم پايتخت خودم هم نميدونم


اين همزماني ناخواسته با سفر به پايتخت سال پيش، کمي آزارم ميده


اين بار نه کلاسي هست، نه دوره اي، نه دليل خاصي براي رفتن...




تنهاي تنها ميرم که چند روزي فارغ از زندگي روتين و دغدغه هاي تکراري و


حل نشدني، شايد بتونم چند روزي به هيچ چيز فکر نکنم...


اين بار نه دنبال گلايه کردنم،


و نه دلتنگ عاشقانه هاي قديمي..!


 


اين بار ميرم که تموم دلتنگي ها و گلايه ها رو بندازم پشت گوش...


ميرم که شايد بشه فراموش کنم


ميرم که اگر بي معرفتي و فراموشي اي ديدم،اين بار به جاي دلگير شدن، آنچنان نديد


بگيرمش که کم کم (شايد) خودم هم باورم شه که دلگير نيستم!!!




شايد کم کم حتي باورم شه که اصلاً قسمت اين شکلي نوشته شده بوده!


و شايد انقدر باور کنم که سردرگمي هاي گذشته مو بهش پيوند بزنم و بگم: نگاه کن،


اينجا، دقيقا اينجا، تو اين تاريخ، خودت از خدا خواستي که ...


و شايد انقدر غرق شم که باور کنم که اين من بودم که به هدفم رسيدم!!!؟


نه اوني که همه چيزو، همه چيزو، حتي خونواده خودشو پشت سر گذاشت و رفت!




شايد. ... يک روز


اگر خيلي تلاش کنم


بتونم اين چرنديات رو باور کنم...!


 


 


 


27.7.95


اتوبوس


جاده رشت-تهران


5 بعد از ظهر

برچسب: چرندیات ذهن من, نویسنده: مانی حسینی‌پور تاريخ: سه شنبه 11 آبان 1395 ساعت: 13:04

صفحه بندی