عمرمارامهلت امروزوفرداي تو نيست/من که يک امروزمهمان توام فرداچرا

و امروز گويا جمعه بود

.

.

.

از آن جمعه ها که معمولا لااقل 5 ساعت اضافه در آن پيدا مي شود

چه برسد به 5 دقيقه!

.

.

صحبت، صحبت «نخواستن» است، نخواستن

دو چشمانت بگير از من، نگاهت را نمي خواهم

که آن مستي ز چشمان سياهت را نمي خواهم

براي خستگي هايم، به ديواري زنم تکيه

که ديگر شانه هاي چون پناهت را نمي خواهم

دو گوشم نغمه ي مهري ز لبهايت چو نشنيده

من آن آواز بي روح سه گاهت را نمي خواهم

قسم خوردي به جان من، منم آن جان جانانت

قسم هاي دروغين و گواهت را نمي خواهم

ز نام و ننگ بگذشتم به دنبال سراب تو

خطا کردم ولي ديگر گناهت را نمي خواهم

به راه عشق موهومت به پاي جان و سر افتم

از اين بيراهه برگشتم که جانت را نمي خواهم 

...

(شروين پاداش پور)